Sopel

Tegoroczny sopel z 14 piętra jeszcze niestety nie pobił zeszłozimowego rekordu ale i tak już jest długi :). Wklejam zdjęcie z tamtego roku - po tym jak zrobiłam to zdjęcie to sopla ściągnęli źli (dobrzy?) panowie w kombinezonach :)

Przy okazji widać jakie szarobure jest moje osiedle zimą. Już powoli zaczynam mieć tego dość... chcę wiosnę!

Piękna zima

Od dwóch dni - słońce od samego rana, -2 stopnie, śnieżek od czasu do czasu. To sie nazywa superzima która zawstydza nawet Turbodymomena.

Jak sopel lodu

U babci na balkonie. Jak widać zima w pełni.
Sople to niesamowita rzecz - piękna i jednocześnie niebezpieczna... ale ulotna. Najfajniesze są jak oświetlają je promienie słońca - wtedy człowiek kocha zimę, za to co umie zrobić.
A mi ciągle zimno. Zamieniłam się w kocowy kokon z którego wystają tylko dłonie i kubek z herbatą - od dwóch dni cieszę się, że mam możliwość pracy w domu, tym bardziej że dziś ma być -20 (gdzieś na północy).

Niedoścignione

Kolory natury w czasie niedawnego spaceru. Dziś jest podobnie kolorowo ale nieco bardziej biało.

27 grudnia...

a na drzewach pączki - biedne - już dziś pewnie przemarznięte.
Bonusowo moja blada ręka i rękawiczka zakupiona kilka dni temu - cena: 2.50 zł (za dwie)

Święta, święta

... w parku. Tak własnie wygląda drugi dzień świąt - zero śniegu, piękna pogoda. To był super spacer :) Jestem maksymalnie dotleniona i zrilaksowana. I co najważniejsze - nie przeżarta jak to zwykle w święta :)

Zima is here.

Padało wczoraj po południu, padało w nocy, padało rano... aż napadało. Pierwszy naprawdę zimowy spacer, szkoda tylko że na razie bez zimowych butów (nie mam czasu żeby kupić!).
Zimno tam i coraz ciemniej.